Word zo zacht dat niets je kan breken

Ik: Dag God

God: Dag lieve mens

Ik: Ik kan niet meer.

God: Waarom?

Ik: Het leven wordt steeds harder.

God: Dan moet jij wat zachter worden.

Ik: Hè?

God: Kijk, het zit zo:

glas is hard maar het kan in duizend stukjes vallen als het breekt

een stuk rots is hard maar hij kan heel gemakkelijk met een drilboor splijten

goud is hard maar een laaiend vuur kan het doen smelten

wees toch niet zo hard dat je zo gemakkelijk breekt

wees zacht zoals natte klei in de handen van de pottenbakker

wees zacht zoals rivierwater in de zomer

wees zacht zoals een bries die zachtjes door een rij dennen blaast

al deze dingen leven verder wat er ook gebeurt

ze houden het vol omdat ze hun leven niet met harde materialen hebben gebouwd

wees zacht voor andere mensen

breek hen niet met jouw woorden laat hun woorden jou niet breken

wees zacht voor jezelf je hart lijkt eerder op katoen dan op ijzer

het is met een reden dat jouw hart met de zachtste materialen is omwikkeld

hoe zachter je wordt hoe méér je begrijpt hoe kostbaar alle leven is

wees liever katoen dan beton

liefde is geen koud graniet liefde is vormeloos

liefde is als het water van de oceaan dat zachtjes tussen je tenen sijpelt

in een wereld waar de hardheid van diamanten de waarde bepaalt

word zelf niet zo

word zo zacht dat niets je kan breken.


Origineel van:

John Roedel

Bron Natasja Billijon




41 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Zien